Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Σαμαρικότεροι των Σαμαρικών έγιναν οι Ντορικοί
Αποβλέπουν στην ενότητα της παράταξης ή στην υπονόμευση της νέας ηγεσίας;
Να πάει σπίτι της όλη αυτή η σαπίλα που ντρόπιασε την παράταξη και έφερε τη χώρα σ’ αυτά τα μαύρα χάλια

Σα να μην υπήρξε ποτέ αυτό το 39% που έλαβε η κυρία Μπακογιάννη στις εκλογές τις 29ης Νοεμβρίου για την ανάδειξη του νέου αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, σαν να ήταν ανέκαθεν πρόεδρος της παράταξης ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτή την εικόνα αποκομίζει σήμερα ο μέσος Νεοδημοκράτης, όλοι εκείνοι που επί δύο σχεδόν μήνες έτρεχαν για λογαριασμό της αγαπημένης τους Ντόρας, που χρησιμοποιούσαν απίστευτα προκλητικές μεθόδους προκειμένου να στείλουν όσο το δυνατόν περισσότερους στην κάλπη για να στηρίξουν με την ψήφο τους την πρώην Υπουργό Εξωτερικών, τώρα γίνονται Σαμαρικότεροι των Σαμαρικών με αποτέλεσμα να βλέπουμε πλέον τους πάντες να είναι Σαμαρικοί.
Το ζητούμενο ωστόσο είναι αν όλη αυτή η «υποταγή» στο νέο αρχηγό του κόμματος αποβλέπει απλά στην ενότητά του ή αποσκοπεί στην υπονόμευση των έτσι κι αλλιώς αναμενόμενων κινήσεων του Αντώνη Σαμαρά. Φυσικά ο νέος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι αρκετά έξυπνος ώστε να μπορεί να ξεχωρίσει τους πραγματικούς του φίλους από τους κατ’ ανάγκη υποστηρικτές του. Ξέρει πολύ καλά ότι ο απλός Νεοδημοκράτης τον ψήφισε, όχι γιατί τον έκρινε ως τον πλέον κατάλληλο να αναλάβει το τιμόνι της παράταξης, αλλά γιατί στο πρόσωπο του ευελπιστεί να βρει την απομάκρυνση όλων εκείνων που πλήγωσαν με τις πολιτικές και τα λάθη τους την παράταξη, την κατάργηση των μηχανισμών που τα πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος είχαν δημιουργήσει.
Αυτό βέβαια σε κεντρικό επίπεδο μοιάζει να είναι σχετικά εύκολο, θεωρώ πως αργά αλλά σταθερά ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, θα προχωρήσει σε κάθαρση του κόμματος και με έναν ίσως όχι και τόσο κραυγαλέο τρόπο θα βάλει στην άκρη όλους εκείνους που προκάλεσαν αυτό το -10% στις προηγούμενες εθνικές εκλογές. Το πρόβλημα υπάρχει κυρίως σε τοπικό επίπεδο όπου οι αυτόκλητοι ηγέτες της παράταξης είχαν μάθει να αλωνίζουν και να στήνουν προσωπικούς μηχανισμούς, ελέγχοντας τους πάντες και τα πάντα.
Όλοι βλέπαμε τι γινόταν για παράδειγμα στην Ξάνθη όπου η σαπίλα αυτή έφερε το τραγικό -33% σε τοπικό επίπεδο. Όλοι ξέραμε ότι για μια θέση εργασίας και μάλιστα με μισθό πείνας, έπρεπε να πάρει κανείς πρώτα το ΟΚ από τα δυνατά τότε στελέχη της παράταξης σε επίπεδο νομού. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όλοι εκείνοι που επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας είχαν θέση και ρόλο στήριξαν την κυρία Μπακογιάννη. Θέλει λοιπόν πολύ δουλειά για να απαλλαγεί η παράταξη από όλη αυτή τη σαπίλα, πολλοί είναι αυτοί που επιτέλους πρέπει να πάνε στα σπίτια τους και το θέμα απλά είναι αν ο νέος αρχηγός έχει τη διάθεση και κυρίως τη δύναμη να τους στείλει. Όλοι αυτοί τώρα παριστάνουν τα άξια και υπάκουα στελέχη της παράταξης, αλλά όλοι ξέρουμε ότι δεν τους είναι και τόσο εύκολο από εκεί που είχαν ρόλο πρωταγωνιστή να μετατραπούν ξαφνικά σε κομπάρσους.
Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας όμως περιμένει από το νέο πρόεδρο της παράταξης να βάλει φρένο στις αλαζονικές συμπεριφορές των στελεχών της, περιμένει να δει νέα και άφθαρτα πρόσωπα σε κεντρικούς ρόλους, περιμένει να δει και στην πράξη αυτό το νέο ξεκίνημα για το οποίο μιλάνε όλοι. Και φυσικά νέο ξεκίνημα με τα ίδια πρόσωπα δεν μπορεί να υπάρξει.
Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας δε θέλει να ξαναδεί μια αντιπολίτευση που θα λέει όχι σε όλα, που θα τα βλέπει όλα στραβά κι ανάποδα. Περιμένει να δει μια αντιπολίτευση η οποία θα στηρίζει τις θετικές κινήσεις της νέας κυβέρνησης και θα αντικρούει εκείνες που έχουν σαν στόχο να πλήξουν τον ήδη ανήμπορο να σταθεί στα πόδια του λαό.
Ένα επίσης μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο Αντώνης Σαμαράς είναι να επαναφέρει στο προσκήνιο όλα τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονταν γαλάζια στελέχη και, όσοι φαίνεται να έχουν κάποια ανάμιξη, να οδηγηθούν επιτέλους στη δικαιοσύνη. Όσο αυτό δε γίνεται, η Νέα Δημοκρατία δε θα μπορεί να πείσει το μέσο ψηφοφόρο ότι η παράταξη αυτή μπορεί να αναλάβει και πάλι το τιμόνι της χώρας.
Όσο για τα εθνικά μας θέματα, εκεί θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η εντελώς διαφορετική αντιμετώπισή τους από τον Αντώνη Σαμαρά, αρκεί μόνο να αναφέρουμε ότι σύσσωμος ο τουρκόφωνος τύπος της Θράκης στήριζε την κυρία Μπακογιάννη. Θα είχε προφανώς τους λόγους του να το κάνει αυτό. Τέλος θεωρώ ότι το φρονιμότερο για τον Αντώνη Σαμαρά είναι να κλείσει τα αφτιά του στις φωνές που ζητούν εκλογές το Μάρτιο και να ασχοληθεί με την οργάνωση της παράταξης, πρώτον γιατί είναι πολύ νωρίς για να οδηγηθεί η χώρα και πάλι σε εκλογές, δεύτερον γιατί ένα κόμμα πρέπει να έχει συνέχεια, όλοι θυμόμαστε τη δέσμευση Καραμανλή για στήριξη της υποψηφιότητας του Κάρολου Παπούλια, και τρίτον γιατί μια τρίτη συνεχόμενη ήττα της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να σημάνει και τη διάλυση της.

Σ. Καραχότζα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου